Normale situatie

Een kind dat “normaal” in het leven staat, weet waar zijn persoonlijke grenzen liggen. Hij/zij weet waar ze beginnen en waar ze eindigen. Vaak weet een kind ook waar de persoonlijke grenzen liggen van een ander.

Grenzen bij iemand met autisme
In tegenstelling tot een “normaal” kind heeft een kind met klassiek autisme (of een kind dat heel erg in zichzelf gekeerd is) dat gevoel niet. Hij leeft maar in een klein deel van zijn persoonlijke grenzen en mogelijkheden. Tussen ouder en kind bevindt zich een gat. Ook als ouder kun je het kind dan maar met veel moeite bereiken. Er zijn ook kinderen die geen grenzen kennen en voelen. Deze kinderen zijn als het ware onbegrensd. Ze nemen steeds meer en meer van je persoonlijke ruimte. In deze situatie voelt je je als ouder vaak niet prettig. Het kan zijn dat je je in de hoek gedreven voelt. De aanwezigheid van je eigen kind kan je gaan irriteren. Zo erg zelfs dat je je het kind (onbewust) bij je wegduwt, omdat je snakt naar adem en bewegingsvrijheid. Het kan zijn dat je je kind zover bij je vandaan duwt om voor jezelf meer ruimte te creëren, dat je daarbij maar weinig ruimte overlaat voor het kind. Gevolg hiervan kan zijn dat je kind niet meer weet wat er is gebeurt en waarom. Het voelt zich alleen, omdat die situatie is ineens niet meer prettig en veilig is. Je kind probeert zijn veilige gevoel terug te krijgen en verovert langzaam zijn terrein weer terug. Hierdoor kunnen ouder en kind in een visuele cirkel geraken.

Doelstelling
Om uit deze visuele cirkel te komen kun je uitleggen dat iedereen zijn eigen persoonlijke ruimte (nodig) heeft. Ook het kind zelf.
Het is daarbij soms wenselijk om even de lijn van de ander te doorkruisen voor een stevige knuffel of een stoeipartijtje, om daarna weer je eigen persoonlijke ruimte in te nemen. Of creëer een overlappingsgebied tussen beide partijen waarin het veilig en vertrouwd is om samen te zijn.

Ieder behoud zijn eigen ruimte waarin je je kunt terugtrekken als je daar de behoefte voor voelt. Dit geldt zowel voor de ouder als voor het kind, maar dus ook voor broertjes, zusjes en overige familieleden zelfs tussen je kind en vriendjes.

Voor de omgang met vreemde mensen gelden natuurlijk weer andere regels… dan is het fijn te weten dat je persoonlijke grenzen hebt die een ander niet mag overtreden. Stop: Tot zo ver en niet verder!

Tip
Als ouder ben je vaak geneigd om alles voor je kind te doen en voor hem/haar over te hebben, dat is ook heel begrijpelijk. Denk hierbij wel aan de toekomst. Maak je kind zelfstandig, zodat ze zich in de maatschappij staande kunnen houden. Blijf ook die dingen doen waarvan je zelf houdt. Dingen waar je energie van krijgt. Want als de ouder zich goed voelt, voelt het kind zich automatisch ook goed.

Wat brengt de community jou?

Doe mee

Start vandaag met bijdragen!

WIJzer met verbindt jou aan de juiste mensen en inhoud, door kennis op een positieve wijze met elkaar te delen in een sprankelende omgeving. Hierin voeren vertrouwen, openheid en inspiratie de boventoon.

Heb je zelf autisme, ben je ouder, familie, vriend, hulpverlener, professional, leraar, ondernemer of werkgever en/of heb je te maken met deze doelgroep? Wil je leren of wil je actief bijdragen? Maak dan een profiel aan binnen ons portaal.

Samen zijn we de WIJste.

Aanmelden